Στην αρχαία Ελλάδα, η εβδομάδα δεν τελείωνε, αλλά άρχιζε την Κυριακή, μέχρι που η παράδοση άλλαξε, με την άφιξη του χριστιανισμού... Ας δούμε ποια ήταν τα ονόματα των ημερών, πριν υποστούν την αλλαγή.
Κυριακή: Οι αρχαίοι Έλληνες την ονόμαζαν Ημέρα Ήλιου, όπως ονομάζεται δηλαδή σήμερα στη διεθνή γλώσσα τα αγγλικά Sunday.
Δευτέρα: Οι αρχαίοι Έλληνες την ονόμαζαν Ημέρα Σελήνης, δηλαδή Mo(o)nday στα Αγγλικά
Τρίτη: Άρεως ημέρα κατά τους αρχαίους.
Τετάρτη: Ημέρα του Ερμή
Πέμπτη: Ημέρα τους Θεού Δία
Παρασκευή: Ημέρα της Θεάς Αφροδίτης. Η Αφροδίτη ονομάζεται Venere στα ιταλικά και η Παρασκευή Venerdi.
Σάββατο: Ημέρα του Θεού Κρόνου (Saturn), δηλαδή Satur(n)day)
(ramnousia.com)
Εφευρέτης αυτoύ τoυ oργάνoυ πιθανότατα ήταν o αρχαίoς αστρoνόμoς Ίππαρχoς, αν και απoδίδεται, εσφαλμένα, στoν Κλαύδιo Πτoλεμαίo. Πρόκειται για ένα απλό όργανo, πoυ παρoυσιάζει ένα τέταρτo διαβαθμισμένoυ κύκλoυ, ενώ από τo κέντρo (τoυ κύκλoυ) κρέμεται σχoινάκι με μια σφαίρα. Τo όργανo τoπoθετείται κάθετα επί τoυ μεσημβρινoύ τoυ τόπoυ, με την κoρυφή της γωνίας τoυ στραμμένη δυτικά. Τo σχoινάκι με τη σφαίρα ρίχνει τη σκιά τoυ πάνω στo διαβαθμισμένo τεταρτημόριo και αυτός είναι o μεσημβρινός τoυ τόπoυ τoυ παρατηρητή. Τη χρησιμoπoιoύσε πoλύ o Κλαύδιoς Πτoλεμαίoς, γι’ αυτό θεωρείται εφευρέτης και κατασκευαστής της.
KΛIM. 1:1. ΠHΓEΣ: Κ. Ν. Ράδoς, Περί των θησαυρών των Αντικυθήρων, Αθήνα 1910. Νικ. Γ. Φωτεινός, "Ναυτικά", Η συμβoλή των Ελλήνων εις την διαμόρφωσιν της θεωρητικής ναυτιλίας, Αθήνα 1955. Kατασκευή και χορηγία: Διoνύσης Κριάρης
Plinthis of Hipparchos
Inventor of this instrument was most probably the ancient astronomer Hipparchos, even though this invention is wrongly attributed to Claudius Ptolemy. It concerns a simple instrument, which demonstrates a quarter of a graded cycle, while from the centre of the cycle there is a rope hung with a sphere. The instrument is placed vertically to the meridian of the place with the top of its angle pointing to the west. The rope with the sphere drops its shadow over to the graded quadrant and that is the meridian of the place of the observer. It was broadly used by Claudius Ptolemy, and that is why he is considered to be its inventor and constructor.
SCALE 1:1. SOURCES: K. N. Rados, About the Treasures of Antikythera, Athens, 1910. See also N. G. Fotinos, "Nautical", The Contribution of Greeks to the Formation of Theoretical Navigation, Athens, 1955. Construction and sponsorship: Dionysis Kriaris
(aet.com.gr)
- Γεννήθηκε στη Σάμο (341 π.Χ.)-- Πεθαίνει 71 χρονών από δυσεντερία (270 π.Χ.).
Πανάκεια για τη δυστυχία. Στο κέντρο της Ηθικής του φιλοσοφίας.
«Άφοβον ο θεός, ανύποπτον ο θάνατος και ταγαθόν μέν εύκτητον, τό δέ δεινόν ευεκκαρτέρητον».
- Ο θεός δεν εμπνέει φόβο (διότι η θεϊκή δύναμη δεν απειλεί εκ φύσεως).
- Ο θάνατος δε φέρνει ταραχή (διότι δεν υπάρχει μετά θάνατον ζωή).
- Το καλό (ό,τι πραγματικά χρειαζόμαστε) εύκολα αποκτιέται.
- Το κακό υποφέρεται εύκολα. Ακόμα και ο ισχυρότερος σωματικός πόνος μπορεί να ξεπεραστεί μέσω πνευματικής ηδονής.
Η σωστή αντίληψη για τους θεούς και το θάνατο και η σωστή κατανόηση
της ηδονής και του πόνου, διασφαλίζουν την αταραξία του νου, η οποία
αποτελεί προυπόθεση για την επίτευξη της απονίας του σώματος.
Οι 2 πρώτες αρχές αφορούν εξωτερικά πράγματα, τους θεούς και το θάνατο,
ενώ οι 2 τελευταίες αφορούν στα εσωτερικά συναισθήματα ηδονής και πόνου
και στη στάση που πρέπει να τηρείται απέναντί τους.
Με την τετραφάρμακο ωθεί τους ανθρώπους να ξεπεράσουν τα εμπόδια που
στέκονται μπροστά από τη διασφάλιση μιας ευχάριστης ζωής, τα οποία
(εφόσον οι άνθρωποι έχουν διασφαλίσει τις βασικές υλικές τους ανάγκες
(και μάλλον για έναν επικούρειο αυτό είναι δεδομένο) και δε στερούνται
τίποτα από το εξωτερικό περιβάλλον τους), πρέπει να είναι εσωτερικά:
Οι μάταιες και δίχως όριο επιθυμίες
Οι παράλογοι φόβοι (φόβος θανάτου και φόβος θεών)
Πριν να δούμε πώς μπορεί ο άνθρωπος να ξεπεράσει αυτά τα εμπόδια και
να φτάσει σε μια ζωή ευδαιμονίας, μια ζωή ηδονής, ας δούμε πώς ορίζει
την ηδονή.
Η φιλοσοφία του επί της ουσίας είναι μια φιλοσοφία με κέντρο την
ηδονή. Το πώς την ορίζει όμως διαφέρει αρκετά από τον ορισμό που της
δίνουμε.
