ΑΡΤΕΜΗΣ__ΚΑΘ'ΗΜΑΣ__ΑΙΜΟΡΡΟΟΥΣΑ

Ένα ακόμη εξαίσιο τραγούδι του Αρτέμη από τον καινούργιο του δίσκο σε συνθέσεις του Σταμάτη Σπανουδάκη..Εμείς τα ανεβάζουμε στο μπλοκ θεωρώντας ότι δεν κάνουμε κακό στη δουλειά του διότι είναι ανεβασμένα ελεύθερα πλέον στο γνωστό site με τραγούδια.το youtube...και είναι κρίμα και το λέω με πάσα ειλικρίνεια να μην στηρίξουμε αυτή την δουλειά , εμπράκτως καταβάλλοντας 7,90 ευρώ
σε έναν σύγχρονο Αφυπνιστεί της Κοιμωμένης Ελληνικής Συνείδησης





ΕΓΕΙΡΕΣΘΕΝ ΑΓΩΜΕΝ ΕΝΤΕΥΘΕΝ - ΑΙΜΟΡΡΟΟΥΣΑ
ΣΕΒΑΣ ΣΕ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΑΚΟΥΝ ΤΗΝ ΣΑΛΠΙΓΓΑ!!!

Τα πλήθη άπαντα,
λατρεύουνε τον πρώτο δράκοντα,
δέντρα άκαρπα,δις αποθανόντα,
Άτομα ευάλωτα σε τεχνάσματα
από σύγχρονους γόητες,
παρασύρονται,βαδίζουν ατραπούς ευώνυμες,
Δεδεμένοι στο ζυγό του θανάτου,
καθεύδουνε εντός του τάφου,εν ζωή ακόμη όντες,
Κηλιδωμένοι των ψυχών οι χιτώνες,
Ακόπαστοι στροβιλισμοί μέσα σε πορνικούς κυκεώνες
με τις χοϊκές εικόνες εμμονές,
Μάταιες έριδες και άσκοπες μέριμνες
Υπάρξεις παγερές σαν κούκλες κέρινες
Θεραπαινίδες και θεράποντες σε δαίμονες

Μια κοινωνία που όλο ένα χάνει περισσότερο αίμα
και με σπασμένα φρένα παίρνει την κατιούσα
για να σωθεί χρειάζεται επειγόντως ένα θαύμα

όπως εκείνο στις Γραφές με την αιμορροούσα!

Μέσα στις ψυχές σηκωθήκαν είδωλα,
Όλη η φροντίς δίνεται στο τίποτα,
Εμπαθή θελήματα,βήματα που οδηγούνε
στην απώλεια με μαθηματική ακρίβεια.
Ακουστικά πρόβληματα από τόσους κοσμικούς θορύβους,
Δεν λαμβάνει κανείς τους υπερκόσμιους ψιθύρους,
Γλώσσες παραμένουνε βουβές για θείους ύμνους,
πάντα προθυμες να αρθρώσουνε βλάσφημες λέξεις,
πόταπες έξεις,ανίερες ορέξεις,
και σκέψεις φιλτραρισμένες απο τη φαιώδη παχυλότητα,
Δέλεαρ για τις ψυχές φονικότητα,
αρνητικά πρότυπα,σώματα με άτακτες κινήσεις,
κούφιες οιήσεις απατηλές παραισθήσεις,
Φιλία για τους επαίνους,από ανθρώπους χαμένους
μέσα στην αχλύ του κοσμικού ψεύδους,

Read more »

Ο Αριθμός Επτά

  Κατά τους Πυθαγόρειους ο αριθμός  επτά  είναι « αμήτωρ» μια και δεν είναι γινόμενο παραγόντων. Είναι επίσης το σύμβολο της τελειότητας  γιατί είναι  το άθροισμα του τρία (3) και του τέσσερα (4) που εκφράζουν τα δύο τέλεια σχήματα ,το ισόπλευρο τρίγωνο και το τετράγωνο.

Ο  αριθμός  επτά   για όλους σχεδόν τους λαούς ήταν ιερός και έκλεινε μέσα του δύναμη μυστηριακή.

• Οι Έλληνες συσχέτιζαν τον αριθμό επτά   με τη λατρεία του Απόλλωνα και της σελήνης. Παρατήρησαν πως επτά ημέρες  διαρκεί κάθε φάση της  σελήνης. Ο Όμηρος θέλει  επτά τις αγέλες των βοδιών του Απόλλωνα, επτά χορδές έχει η λύρα του ,επτάπηχο ανδριάντα του δωρίσαν οι Αιγύπτιοι. Επτά παλικάρια και επτά κόρες στέλνονταν στη Κρήτη για τροφή στον Μινώταυρο. Την εβδόμη μέρα έδιναν το όνομα στα νεογέννητα και κάθε  έβδομη μέρα θυσίαζαν οι Σπαρτιάτες στον Απόλλωνα.
   
•  Οι Αιγύπτιοι  μέτρησαν επτά από τις διακλαδώσεις του Νείλου, επτά ήταν οι σκορπιοί της Θεάς Ίσιδας, επτά παχιές και επτά ισχνές αγελάδες και άλλα τόσα τα στάχια που ονειρεύτηκε ο Φαραώ
   
• Οι Χαλδαίοι ,Ασσύριοι, Βαβυλώνιοι,Φοίνικες ,Ινδοί και Πέρσες  μέτρησαν τους επτά πλανήτες ,τα επτά άστρα της μεγάλης άρκτου και τα επτά  άστρα της μικρής άρκτου.
   
• Οι Μουσουλμάνοι οφείλουν να προσκυνήσουν επτά  φορές στη Μέκκα ,να κάνουν επτά  φορές τον γύρω της Καάβα, να σφάξουν επτά  σφάγια ,να    προσεύχονται επτά  φορές την ημέρα και δικαιούνται να έχουν επτά  γυναίκες
   
• Για τους  Εβραίους   επτά  μέρες κρατούσαν οι γιορτές της σκηνοπηγίας , επτά  χρόνια διαρκούσε το Σαββατικό έτος και επτά  τέτοια έτη  αποτελούσαν  το Ιωβηλαίο. Επτά  ιερείς με επτά  σάλπιγγες γύριζαν γύρω από την Ιεριχώ για επτά  μέρες και την έβδομη έκαναν επτά  φορές το γύρω των τειχών της. Επτάφωτη ήταν η ιερή λυχνία ,την έβδομη μέρα από την γέννηση γινόταν η περιτομή των αγοριών , επτά  φορές συγχωρούνταν          τα αμαρτήματα , στο επταπλάσιο ο κλέφτης αποζημίωνε αυτόν που ζημίωνε .Το  7 ήταν επίσης το σύμβολο της αρτιότητας και της θείας ευλογίας  μια και περιέχεται στο εθνικό τους σύμβολο   

EΠΤΑ               είναι   οι  μέρες   της  Δημιουργίας,είναι  τα θάυματα  του  Χριστού ,(κατά τον ευαγγελιστή  Ιωάννη)


ΕΠΤΑ           είναι οι κύριες  αρετές,   ΤΑΠΕΙΝΟΤΗΤΑ – ΕΥΣΠΛΑΧΝΙΑ- ΑΓΝΟΤΗΤΑ,ΦΙΛΑΛΛΗΛΙΑ – ΕΠΙΕΙΚΕΙΑ – ΚΑΛΩΣΥΝΗ- ΕΡΓΑΤΙΚΟΤΗΤΑ

ΕΠΤΑ           είναι  τα θανάσιμα αμαρτήματα,ΥΠΕΡΗΦΑΝΕΙΑ- ΦΙΛΑΡΓΥΡΙΑ – ΠΟΡΝΕΙΑ-ΓΑΣΤΡΙΜΑΡΓΙΑ – ΦΘΟΝΟΣ – ΟΡΓΗ – ΑΚΗΔΙΑ 

ΕΠΤΑ       

                                                είναι τα μυστήρια

Γάμος  - Βάπτιση –Ευχέλαιο – Μετάληψη – Εξομολόγηση-Χρίσμα- Ιερωσύνη

ΕΠΤΑ

                                              είναι  οι θεοί της Τύχης  
Ομάδα Ιαπωνικών θεοτήτων της τύχης και της ευτυχίας .Τα ονόματα τους είναι

Μπισαμόν – Νταϊκόκου- Εμπίσου – Φουκουροκούτζου – Τζουροτζίν - Χοτέι  
(και η μοναδική θεότητα της ομάδας)  Μπεντέν

ΕΠΤΑ

                                          είναι  τα θαύματα του κόσμου

Ο κολοσσός της  Ρόδου. 
 Η πυραμίδα του Χέοπα.
Ο τάφος του Μαυσώλου στην Αλικαρνασσό
Ο φάρος της Αλεξάνδρειας
Οι  κρεμαστοί  κήποι της Βαβυλώνος
Το άγαλμα του Δία στη Ολυμπία
Ο ναός της θεάς Αρτέμιδας στην Έφεσο

                                                                       ΕΠΤΑ
                                    είναι οι  Σοφοί της Αρχαιότητος

Θαλής ο Μιλήσιος
Βίας ο Πριηνεύς
Κλεόβουλος  ο Ρόδιος
Περίανδρος ο Κορίνθιος
Πιττακός ο Μυτιληναίος
Σόλων ο Αθηναίος
Χίλων ο Λακεδαιμόνιος 

                                                                         ΕΠΤΑ

τα χρώματα της ίριδας (κίτρινο-βαθύκυανούν-ερυθρό- ιώδες-κυανούν-πράσινο-πορτοκαλί)

οι φθόγγοι της μουσικής ( ντό –ρέ  -  μί – φά – σόλ – λά – σί ) 

οι μέρες της εβδομάδας

ΕΠΤΑ

εξεστράτευσαν  κατά της  Θήβας 

Άδραστος-Πολυνείκης-Τυδέας-Αμφίαραος-Καπανέας-Ιππομέδοντας-Παρθενοπαίος

ΕΠΤΑ

ήρωες υπερασπίστηκαν την Θήβα

Ετεοκλής-Πολυφόντας-Μελάνιππος-Μεγαρέας-Ύπερος-Λασθένης-Άκτορας

ΕΠΤΑ

είναι οι Πλειάδες (κόρες του Άτλαντα και της Πλειόνης)

Αλκυόνη-Μερόπη – Ηλέκτρα-Ταϋγέτη-Κελαινώ- Μαία-Αστερόπη

Οι Πλειάδες ήταν απαρηγόρητες για το πάθημα του πατέρα τους ,ο οποίος είχε καταδικαστεί να φέρει στους όμους του τον ουράνιο  θόλο ,γιαυτό ο Δίας τις λυπήθηκε και τις μεταμόρφωσε σε αστέρια .Είναι τα άστρα που φαίνονται με γυμνό μάτι στο αστρικο σμήνος  Πλειάδες (τη γνωστή μας Πούλια)


                                                                      ΕΠΤΑ

πόλεις  διεκδικούν την καταγωγή του  Ομήρου

Χίος –Σμύρνη  -Κύμη –Κολοφώνας -Πύλος -Άργος Αθήνα

ΕΠΤΑ  

είναι οι νάνοι στη χιονάτη

Χαζούλης – Ντροπαλός- Υπναράς
Συναχομένος – Καλόκαρδος –Σοφός
Γκρινιάρης

ΕΠΤΑ 

Στη δημώδη γλώσσα υπάρχουν πολλές λέξεις με πρώτο συνθετικό το επτά .π.χ  : εφτάγλωσσος  (αθυρόστομος)  εφτάσκαλο λιμάνι ,εφτάκαλος ,εφτάμυαλος .

Λέγονται επίσης οι φράσεις : “εφτά όρκούς παίρνω ότι δεν τόκανα” ,“ τον έκαναν εφτά κομάτια” .“με έζωσαν εφτά φίδια” ,“ έχει εφτά παπάδων νού”  ,“ εφτά να’ ναι οι ώρες τους και στον έβδομο ουρανό να πάνε”.

         

Read more »

Οι λευκοί θεοί των ινδιάνων της Αμερικής ήσαν Έλληνες

Σε μία πανάρχαια εποχή φαίνεται πως έγινε ο εποικισμός της Αμερικανικής ηπείρου από ομάδες Τατάρων και Μογγόλων κυνηγών από την Σιβηρία Η λογική λέει πως οι ομάδες αυτές που κατέκλυσαν την Αμερικανική ήπειρο πέρασαν από τα στενά της χερσονήσου Καμτσιάκας τα οποία στην απώτατη εκείνη εποχή ήταν μία συνέχεια ξηράς που ένωνε την Αλάσκα με το πιο μακρινό βόρειο σημείο της Ασίας. Είναι εκείνοι που στην συνέχεια έφτιαξαν τον μογγολοειδή τύπο των ιθαγενών Ινδιάνων της Αμερικής. Είναι αυτοί που βρήκαν οι Έλληνες όταν έφτασαν στην ανεξερεύνητη έως τότε ήπειρο του δυτικού ημισφαιρίου του πλανήτη. Είναι εκείνοι που έβλεπαν την κατάλευκη σάρκα, τους ασπροφώτιστους μανδύες των Ελλήνων και το υψηλό τους παρουσιαστικό, τα υπερσύγχρονα σκάφη τους που φαίνονταν αλλόκοτα μπροστά στις ακατέργαστες πιρόγες τους και όπως ήταν λογικό τους είδαν σαν Θεού!!!
Η POPOLBUX το πανάρχαιο ινδιάνικο κείμενο των ιθαγενών της Αμερικής γράφει για τους «παράξενους» επισκέπτες που ήρθαν στην χώρα τους και τους μετέφεραν τον πολιτισμό: « Ο Θεός Ήλα-Τάκι ήταν ιερέας και βασιλιάς των λευκών επικοιστών. Οι λευκοί εκείνοι ήταν σοφοί, ειρηνικοί και ψηλοί. Είχαν λευκό δέρμα και μακριά γένια…».
Είναι λογικό οι τότε κάτοικοι της Αμερικής που είχαν άγνοια για το πώς ήταν η γη, τι έκταση καταλάμβανε, και αν υπήρχαν άλλοι άνθρωποι κάπου αλλού, να τους φαίνονται περίεργοι εκείνοι οι επισκέπτες, θεωρώντας τους μάλιστα, λόγω των μεγάλων μορφολογικών διαφορών αλλά κυρίως των γνώσεων που κατείχαν, κάτι εν είδη Θεών…
Και έτσι έπλασαν τους Θεούς μέσα στην φαντασία τους πάνω σ’ εκείνα τα πρότυπα. Τα πρότυπα των αρχαίων Ελλήνων οι οποίοι έφτασαν εκεί, στην μακρινή χώρα της Εσπερίας με τα πλοία τους και με έναν πολιτισμό μαζί τους τον οποίο άφησαν παρακαταθήκη σ’ έναν κόσμο που βρισκόταν ακόμα σε μία πρωτόγονη κατάσταση, αλλά όχι και άγρια. Απόδειξη η αφομοίωση όχι μονάχα του υλικού μέρους του πολιτισμού αλλά και εκείνου του πνευματικού που κυρίως έχει να κάνει με την γλώσσα και τον λόγο. Γι’ αυτό και οι ομοιότητες πολλών λέξεων των αρχαίων λαών της Αμερικής με την ελληνική γλώσσα είναι σημείο αναφοράς για πολλούς επιστήμονες, ντόπιους και ξένους…
Όταν μετά από αρκετούς αιώνες παρουσιάστηκαν στα παράλια των ακτών της Αμερικής οι νέοι επισκέπτες, με τον Χριστόφορο Κολόμβο επικεφαλής, οι ιθαγενείς τους υποδέχτηκαν σαν θεότητες. Ο ίδιος ο μεγάλος εξερευνητής εξιστορεί στα απομνημονεύματά του : « …Το μόνο αίσθημα που ένοιωσαν για εμάς οι Ινδιάνοι, ήταν λατρεία και θαυμασμός…» , και πιο κάτω συμπληρώνει: « Μόλις μας είδαν οι Ινδιάνοι στις ακτές τους, έπεφταν στη γη έξαλλοι, σήκωναν τα χέρια τους στον ουρανό ολόχαροι, και μας καλούσαν να βγούμε στην στεριά το γρηγορότερο…».
Η παράδοσή τους έλεγε πως θα επέστρεφαν εκείνοι που κάποτε είχαν έρθει και τους έφεραν το φως του πολιτισμού. Που τους έδωσαν την τάξη και τον τρόπο του πως θα ζούσαν καλύτερα μέσα από μία σωστή και ορθή ανάπτυξη πολιτιστική. Τους έδωσαν πολιτισμό και αυτό έλεγε πάρα πολλά σε εκείνους που ζούσαν μέχρι τότε σε μία κατάσταση που ταίριαζε σε ζώα και όχι ανθρώπους. Πώς να μην είναι ευγνώμονες απέναντί τους; Πώς να μην τους θεωρούν Θεούς; Είναι λοιπόν πολύ λογική η αντίδραση που περιέγραψε ο Χριστόφορος Κολόμβος, εκ μέρους των ιθαγενών της Αμερικής. Αλλά πιο λογική φαίνεται όταν συναντά κανείς μέσα στην παράδοση ή στα παλιά, πανάρχαια κείμενά τους την νοσταλγία μιας επιστροφής Εκείνων…
Στις θρησκευτικές τους τελετές οι Ινδιάνοι της Αμερικής, φορούν λευκά προσωπεία( μάσκες), ή βάφουν τα πρόσωπά τους με λευκό χρώμα σε ανάμνηση εκείνων των λευκών Θεών που τους είχαν εκπολιτίσει. Οι ιερείς τους επίσης φορούν κράνη στολισμένα με κέρατα ταύρου. Τα κράνη αυτά φορούσαν οι στρατιώτες του Κρόνου- Βήλου. Αλλά είναι και το σύμβολο του Κρητικού πολιτισμού, των χρόνων του Μίνωα, των Ετεοκρητών, των μεγάλων και ισχυρότερων θαλασσοπόρων όλων των εποχών.


Οι ψηλοί επισκέπτες της Αμερικής, λευκοντυμένοι και γενειοφόροι καθώς λένε τα πανάρχαια ινδιάνικα κείμενα, είναι οι Έλληνες Θεοί, της εποχής των Θεοβασιλέων Ουρανού, Κρόνου, Άτλαντα, Ποσειδώνα, Διονύσου…
Γίγαντες τους παρουσιάζουν πολλά αρχαία δικά μας κείμενα, «…Γένος κρατερών, γιγάντων, υμνεύσαι … εντός Ολύμπου μούσαι Ολυμπιάδες…», γράφει ο Ησίοδος δίνοντας το στίγμα για το ποιοι ήσαν αυτοί οι ψηλοί σαν γίγαντες λευκοί και γενειοφόροι κρατεροί…
« Άναξ, παιδοτρεφές, αίμαι γιγάντων»( Νόνος, Διονυσιακά, τόμος Β΄ βιβλ. 40ο σελ. 313, στιχ. 315), και ο Απολλόδωρος λέει: « Γεννά γίγαντας εξ ουρανού … Εγένετο δε εν Παλήνη…» ( Βιβλ. Ι., 34).
Ο Πλάτων γράφει: «…εν δε τη Ατλαντίδι νήσω ταύτη, μεγάλη συνέστη και θαυμαστή δύναμις βασιλέων, κρατούσα μεν απάσης της νήσου πολλών δε άλλων νήσων και μερών της ηπείρου…»
«… Ούτοι δε οι πάντες αυτοί τε και οι έκγονοι τούτων, επί γενεάς πολλάς ώκουν, άρχοντες μεν πολλών άλλων κατά το πέλαγος νήσων και μερών της ηπείρου…»
«… Καθ’ άπερ εν τοις πρόσθεν ελέχθη περί της των θεών λέξεως ότι κατενείμαντο γην πάσαν … Ποσειδών την Ατλαντίδα λαχών, εκγόνους κατώκεισεν…»

ΙΝΔΙΑΝΟΙ SELK'NAM ΤΗΣ ΓΗΣ ΤΟΥ ΠΥΡΟΣ ΑΜΕΡΙΚΗ ΣΕ ΤΕΛΕΤΟΥΡΓΙΚΟ ΧΟΡΟ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ Ο ΙΔΙΑΙΤΕΡΟΣ ΤΡΟΠΟΣ ΠΟΥ ΧΟΡΕΥΟΥΝ ΜΕ ΑΝΑΓΩΓΗ ΠΙΘΑΝΑ ΣΕ ΚΡΗΤΙΚΟΥΣ Η ΑΛΛΟΥΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ Η ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΠΕΡΙΕΧΕΤΑΙ ΣΕ ΑΡΧΕΙΟ ΤΟΥ ΓΕΡΜΑΝΙΚΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΛΟΓΙΚΟΥ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟΥ SANKT AUGUSTIN ΕΤΟΣ 1900-1908

Γράφει ο Πλάτων σχετικά με την Ατλαντίδα δείχνοντάς μας ότι είχε εποικιστεί από τα ελληνικά φύλα. Η τοποθέτηση της Ατλαντίδας στο δυτικό ημισφαίριο όπου μάλιστα όπως λέει ο Πλάτων υπήρχαν και άλλα νησιά και μία ήπειρος «κατά το πέλαγος νήσων και μερών της ηπείρου…», φανερώνει την γνώση της ύπαρξης της Αμερικανικής ηπείρου στα χρόνια του Πλάτωνα. Αφού λοιπόν ο Πλάτων γνωρίζει την ύπαρξή της είναι φυσικό να γίνει παραδεκτό, ότι οι περί της Ατλαντίδας και της Αμερικής αφηγήσεις του πρέπει να είναι αληθινές. Και γιατί να τις αμφισβητήσουμε άλλωστε όταν όλα είναι καταφανή και μιλούν για τους Έλληνες, τους λευκούς θεούς της Αμερικής στα απώτατα χρόνια της προϊστορίας;
ΑΡΧΑΙΑ ΙΘΩΜΗ.

Read more »