Η καισαρική τομή στην ελληνική μυθολογία

Λένε πως η μέθοδος αυτή πήρε το όνομά της όταν εφαρμόστηκε για να γεννηθεί ο Ρωμαίος Ιούλιος Καίσαρ. Ωστόσο είναι γνωστό πως στη Ρωμαϊκή αυτοκρατορία, οι Εβραίοι με καισαρική τομή έπαιρναν τα παιδιά από νεκρές μητέρες (post-mortem). 

Η γέννηση του Διονύσου, ελικωτός κρατήρας, 405-385 π.Χ. Museo Nazionale Archeologico di Taranto, Τάραντας.

Είναι πολύ πιθανό όμως ο όρος «καισαρική τομή» να εκφράζει τη μέθοδο, προερχόμενος από το λατινικό ρήμα caedere, που σημαίνει τέμνω.
Τη χρήση της μεθόδου αυτής συναντάμε και στην ελληνική μυθολογία, αν και μετά το θάνατο της μητέρας.
Από την κοιλιά της μητέρας του, με τομή, γεννήθηκε ο θεός Ασκληπιός, γιος του Απόλλωνα και της Κορωνίδος. Η πριγκιποπούλα, ως τιμωρία για την απιστία της, αποτεφρώθηκε, ενώ ο Απόλλωνας διέσωσε το γιο του. 
Αλλά και ο Διόνυσος, γιος του Δία και της θνητής Σεμέλης, που πέθανε βλέποντας τον Δία σε όλο του το μεγαλείο, αποσπάστηκε από το σώμα της νεκρής μητέρας του για να τοποθετηθεί μέσα στο μηρό του πατέρα του και να γεννηθεί στην ώρα του.


(arxaiologia.gr)

Read more »

Σήμερα η φθινοπωρινή ισημερία

Φθινοπωρινή Ισημερία σήμερα..Η Ορφική Κοσμοθέαση τιμούσε την έννοια "Ήφαιστος" την 


10η φθίνοντος μηνός Βοηδρομιόνως (21 Σεπ).


Γνώριζαν πως η νύχτα μεγάλωνε και ο Χειμώνας ερχόταν άρα χρειαζόταν το τεχνητό Φως 


και η θέρμη της Φωτιάς την οποία συμβόλιζε ο Ήφαιστος.

Χρόνια Πολλά!

Ηφαίστου, θυμίαμα λιβανομάνναν Ήφαιστ’ ομβριμόθυμε, μεγασθενές, ακάματον πυρ,

λαμπόμενε φλογέαις αυγαίς, φαεσίμβροτε δαίμον,

φωσφόρε, καρτερόχειρ, αιώνιε, τεχνοδίαιτε,


εργαστήρ, κόσμοιο μέρος, στοιχείον αμεμφές,

παμφάγε, πανδαμάτωρ, πανυπέρτατε, παντοδίαιτε,

αιθήρ, ήλιος, άστρα, σελήνη, φως αμίαντον·


ταύτα γαρ Ηφαίστοιο μέλη θνητοίσι προφαίνει.

πάντα δε οίκον έχεις, πάσαν πόλιν, έθνεα πάντα,

σώματά τε θνητών οικείς, πολύολβε, κραταιέ.

κλύθι, μάκαρ, κλήιζω σε προς ευιέρους επιλοιβάς,

αιεί όπως χαίρουσιν επ’ έργοις ήμερος έλθοις.

παύσον λυσσώσαν μανίαν πυρός ακαμάτοιο

καύσιν έχων φύσεως εν σώμασιν ημετέροισιν

Ήφαιστε ίσχυρόκαρδε, μεγαλοδύναμε, πού είσαι τα άσβεστον πυρ,

και φωτίζεσαι από φλογερές λάμψεις, ω θεέ που παρέχεις το φως εις τους 


ανθρώπους, εσύ πού φέρεις το φως, με τα ισχυρά χέρια, αιώνιε, πού ζής με την


 τέχνην, συ ο εργάτης, μέρος του κόσμου και στοιχείον άμεμπτον, πού τρώγεις τα

πάντα, πού δαμάζεις τα πάντα (ως εκπρόσωπος της φωτιάς), ο υπεράνω όλων


 υπέρτατος, πού ευρίσκεσαι παντού. ΕΙσαι ο αιθήρ, ο ήλιος, τα άστρα, ή σελήνη, 


το φως το αμόλυντον διότι αυτό τα μέλη του Ηφαίστου φέρουν το φως είς τους ανθρώπους.
Και κατοικείς εσύ είς πάντα οίκον, όλες τις πόλεις, όλα τα έθνη·

καί κατοικείς (ως πυρ, ως φωτιά) μέσα είς τα σώματα των ανθρώπων, εσύ με την


 μεγάλην ευτυχίαν, ο ισχυρός.

Ακουσε με μακάριε, εσέ προσκαλώ είς τάς Ιεράς σπονδάς, δια να προσέλθης 


πάντοτε ήμερος καί με έργα πού φέρουν χαράν.

Κατάπαυσε την λυσσασμένην μανίαν του ακατάβλητου πυρός

παρέχων είς τα ιδικά μας σώματα την φυσικην καύσιν

Καθώς σήμερα είναι η  Φθινοπωρινή Ισημερία να θυμηθούμε ότι η Φθινοπωρινή Ισημερία, που ταυτίζεται με την έναρξη του ζωδίου του Ζυγού, σηματοδοτεί την έναρξη της κυριαρχίας του θεού Ηφαίστου και την τέλεση των Μεγάλων Μυστηρίων της Ελευσίνας.

Οι αρχαίοι για την τέλεση των μυστηρίων την όρισαν έτσι ώστε να έχει όσο το δυνατόν μεγαλύτερη σχέση με την πραγματικότητα.

Όταν ο Ήλιος βρίσκεται ακριβώς στο σημείο εκείνο του ισημερινού κύκλου, διάλεξε η θεά Δήμητρα την έναρξη των μεγάλων απόκρυφων γιορτών της. Είναι οι μέρες που η κόρη της, η Περσεφόνη, φεύγει από τον πάνω κόσμο για τον κάτω

Read more »

"ΑΛΚΗ ΚΡΑΤΟΣ ΕΣΤΙ ΜΕΓΙΣΤΟΝ"

ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ: : Ο Θησέας σε ηλικία 16 ετών σηκώνει τον πελώριο βράχο και παίρνει το ξίφος και τα χρυσά σανδάλια, που είχε τοποθετήσει εκεί ο πατέρας του, επιθυμώντας να τα πάρει ο γιος του, όταν γεννηθεί, μεγαλώσει και μπορέσει να μετακινήσει μόνος του τον βράχο.
Συμβολίζει την ικανότητα της AΣΔΥΣ να αναλάβει την ευθύνη και με τη χρησιμοποίηση όλων των διαθέσιμων μέσων να εκπληρώσει επιτυχώς την αποστολή της.

ΡΗΤΟ:"ΑΛΚΗ ΚΡΑΤΟΣ ΕΣΤΙ ΜΕΓΙΣΤΟΝ" (Η ανδρεία είναι πολύ μεγάλη δύναμη).

Ομήρου Ιλιάδα Ι , 37- 39

Read more »