2ος Επικούριος Δρόμος στις 13 Αυγούστου

ΑΓΩΝΑΣ ΔΡΟΜΟΥ ΑΠΟ ΝΑΟ ΕΠΙΚΟΥΡΙΟΥ ΑΠΟΛΛΩΝΑ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΦΙΓΑΛΕΙΑ -14 ΠΕΡΙΠΟΥ ΧΙΛΙΟΜΕΤΡΑ -

Μετά την επιτυχημένη διοργάνωση του Αγώνα Δρόμου Θέματος, το Καλοκαίρι του 2010, με τη συμμετοχή αθλητών που πρωταγωνιστούν στον Ελληνικό κλασσικό αθλητισμό, είμαστε στην ευχάριστη θέση, να σας προσκαλέσουμε και φέτος, στον 2ο ΕΠΙΚΟΥΡΙΟ ΔΡΟΜΟ, που θα λάβει χώρα στις 13 Αυγούστου 2011, στις 8:30 το πρωΐ, σύμφωνα με το παρακάτω πρόγραμμα.

Θέλουμε να πιστεύουμε, με τη συμμετοχή και βοήθειά σας, αλλά και με αξιοποίηση στον προγραμματισμό της περσινής εμπειρίας, ο 2ος ΕΠΙΚΟΥΡΙΟΣ ΔΡΟΜΟΣ, θα σημειώσει μεγαλύτερη επιτυχία και θα καταστεί ένας θεσμός, Πανελλήνιου κύρους, που τόσο πολύ το έχουν ανάγκη και δικαιούνται οι Ιστορικοί τούτοι Τόποι.

Σύνοψη:

Ο αγώνας θα διεξαχθεί στις 13 Αυγούστου - Ημέρα Σάββατο στις 8:30 το Πρωί

Χώρος έναρξης: προαύλιος χώρος του Ναού του Επικουρίου Απόλλωνα, στο Κωτύλιο

Διαδρομή: Ναός –Αρχαία Κρήνη Φιγαλείας

Απόσταση: 14 χιλιόμετρα περίπου.

Συμμετοχή: 18 ετών και πάνω με προσκόμιση δελτίου ή Ιατρικής βεβαίωσης.

Διοργανωτές: Οι Πολιτιστικοί Σύλλογοι των Φιγαλικών Χωριών, (Αρχαίας Φιγαλείας, Περιβολίων, Δραγωγίου,

Καστρούγκαινας, Στομίου) σε συνεργασία με τους τοπικούς Φορείς και την Περιφερειακή Διοίκηση Ηλείας.

Δήλωση συμμετοχής μέχρι Δευτέρα 8 Αυγούστου το αργότερο στα τηλέφωνα:

Διονύσιος Θεοχάρης 6947835 223 Πρόεδρος Συλλόγου Φιγαλέων και

Γιώργος Κανελλόπουλος 6972278868 Αντιπρόεδρος

Ιστορικό- Συμβολισμοί

Οι Πολιτιστικοί Σύλλογοι των Φιγαλικών Χωριών – Αρχαίας Φιγαλείας, Περιβολίων, Δραγωγίου, Στομίου και Καστρούγκαινας και οι Τοπικοί Φορείς, συνδιοργανώνουν με την Περιφερειακή Διοίκηση Ηλείας, ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΑΘΛΗΤΙΚΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ, ΤΟΠΙΚΗΣ ΕΜΒΕΛΕΙΑΣ, για 21 Συναπτά έτη, μεταξύ 12 και 16 Αυγούστου, στα Φιγαλικά Χωριά και τον Επικούριο Απόλλωνα

Από ΤΑ ΦΙΓΑΛΕΙΑ 2010, τα 20α ΦΙΓΑΛΕΙΑ, αποφασίσαμε και εντάξαμε και μία Αθλητική Εκδήλωση, πανελλήνιας, ή δυνατόν απήχησης, ενός Αγώνα Δρόμου μεγάλης Απόστασης, από τον Ναό του Επικουρίου Απόλλωνα, που βρίσκεται στις Βάσσες, στο Κωτύλιο Όρος, το Ιερό των Φιγαλέων Βουνό, όπως λέει και Περίφημος Περιηγητής Παυσανίας, στα 1200 μέτρα υψόμετρο, με κατάληξη την Αρχαία Κρήνη της Φιγαλείας, την Αειφόρο Πηγή, μιας και τρέχει το ζωοποιόν Ύδωρ από τον 4ο Αιώνα, ο Αγώνας δε ονομάσθηκε «ΕΠΙΚΟΥΡΙΟΣ ΔΡΟΜΟΣ».

Σημειώνεται, ότι, την ίδια μέρα και μία και μισή ώρα νωρίτερα, στα πλαίσια των ΦΙΓΑΛΕΙΩΝ, γίνεται μαζική πεζοπορία πολιτών ακολουθώντας την ίδια διαδρομή. Αυτό συμβολίζει και γίνεται σε ανάμνηση, της επιστροφής των Αρχαίων Φιγαλέων από το Κωτύλιο, στην Πόλη, μετά την ίασή τους από τον Απόλλωνα από τον φοβερό λοιμό- στον οποίον για τον λόγο αυτό έδωσαν το προσωνύμιο Επικούριος,

Οι Δρομείς του «ΕΠΙΚΟΥΡΙΟΥ ΔΡΟΜΟΥ», συμβολίζουν τους νέους, Φιγαλείς, που σίγουρα θα έτρεξαν, για να φέρουν το Μήνυμα, «ΙΑΘΗΜΕΝ», φράση που αποτελεί και το επιφώνημα των αθλητών.

Επειδή, οι προϋποθέσεις- απόσταση – συνθήκες –Συμβολισμός- διαδρομή μεταξύ δυο Ιερών Παγκοσμίου Εμβέλειας Μνημείων και επί μεγάλου μέρους της Ιεράς Οδού των Φιγαλέων, υπάρχουν, εμείς δε είμαστε αποφασισμένοι να συμβάλλουμε στην επιτυχία και καθιέρωσή του, ζητάμε τη βοήθεια σας για την προσέλκυση αθλητών, που θα τιμήσουν και θα τους τιμήσουμε με την εκδήλωσή μας.

Οι Σύλλογοι μας, πέραν των καθιερωμένων μεταλλίων για τους νικητές θα δώσουν αναμνηστικό πάπυρο σε κάθε συμμετέχοντα

Ευχαριστώ για την προσοχή σας

Με τιμή

Διονύσιος Θεοχάρης

Πρόεδρος Συλλόγου Απανταχού Φιγαλέων

( ArcadiaPortal.gr)

Read more »

Δίολκος για 1500 χρόνια (Βίντεο)

Μια ταινία 22 λεπτών, δημιουργημένη με το σύστημα του animation (εικονοκινητική τεχνική) αναπαριστά με μοναδικό τρόπο το εξαιρετικό μνημείο τεχνικού πολιτισμού της αρχαίας Ελλάδας, τον Δίολκο: μια οδό από ξηράς για την μεταφορά πλοίων ανάμεσα στον Σαρωνικό και τον Κορινθιακό κόλπο κατά μήκος του Ισθμού της Κορίνθου, τότε που δεν υπήρχε ο πορθμός. Η ταινία παρουσιάζει πολλές άλλες τεχνολογικές λεπτομέρειες, αλλά σκηνές της ζωής των ναυτικών εκείνης της μακρινής εποχής: τυχερό παιχνίδι, επίσκεψη στον ναό του Ποσειδώνα, γλέντι σε καπηλειό, καθώς και μια συναισθηματική συντυχία.

Πρόκειται για ένα έργο-συμβολή στην μελέτη της αρχαίας ελληνικής Τεχνολογίας, μια παραγωγή του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδας σε συνεργασία με την Εταιρεία Μελέτης Αρχαίας Ελληνικής Τεχνολογίας.

Δημιουργοί της ταινίας είναι οι Θ.Π. Τάσιος, Ν. Μήκας, Γ. Πολύζος, οι οποίοι έχουν λάβει ως τώρα δύο βραβεία:

Καλύτερης ταινίας αναφερόμενης στην αρχαιότητα στο 5ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου στην Κύπρο (Νοέμβριος 2009) και


Καλύτερης εκπαιδευτικής ταινίας στην 8η Διεθνή Συνάντηση Αρχαιολογικής Ταινίας του Μεσογειακού Χώρου στην Αθήνα (Μάιος 2010)

http://www.naftemporiki.gr

Δίολκος ναυπηγική μηχανική αρχαία ελληνική τεχνολογία Κόρινθος Ισθμός λιμένας Λέχαιον Κεγχρεαί Σχίνος Σχοινούς Κορινθιακός κόλπος Σαρωνικός Κόλπος παιχνίδι κότσια αστράγαλοι σκαρί πέτσωμα νομείς μηκίδες αποβάθρα ανυψωτικός μονόκολος γερανός μπούμα αντίβαρα ισορροπίας βαρούλκα τροχαλίες χελώνες κασσιτέρου κρατέρωμα μπρούντζος χαλκός Ίσθμιος Ποσειδώνας καπηλείον κεκραμένος οίνος ύδραυλις εμβολοφόρος αντλία κώδων πνιγέας συμπιεστήρας αέρα αυλοί δρομέας πλήκτρο έλασμα ανέλκυση επίκλινος βάζο οκτάτροχος ολκός σφήνες κρήνη καθέλκυση κορινθιακοί αμφορείς Σούνιο

Read more »

Η καρδιολογία στην αρχαία Ελλάδα

Κηρ, κραδίη, καρδία είναι οι πρώτες λέξεις που περιγράφουν το όργανο που κρατά κάθε άνθρωπο στη ζωή με τη δυναμική και απαράμιλλη λειτουργική του. Δέσμια ποικίλων ειδών καταπονήσεων, η πάλλουσα καρδιά θεωρήθηκε στην αρχαιότητα ως «έδρα συναισθημάτων», κάτι που ήταν αναμενόμενο, εφόσον οι ποικίλες αλλαγές στον ρυθμό των παλμών της συσχετίσθηκαν επιτυχώς με τις μεταβολές ψυχικών διαθέσεων, την επίδραση των κινδύνων και άλλα ακραία φαινόμενα, όπως οι τοκετοί και οι ασθένειες.


Μελετώντας τις αντιλήψεις των αρχαίων Ελλήνων για την καρδιά, και όσο κι αν αυτές μας ξενίζουν, οφείλουμε να θυμόμαστε ότι στην ανθρώπινη ιστορία οι γνώσεις κάθε εποχής επηρεάζονται από το σύνολο της επιστήμης, όταν δε στην κλασική και την αλεξανδρινή Ελλάδα αναφερόμαστε σε «επιστήμη», εννοούμε τη φιλοσοφία.

Η φιλοσοφία τότε εξέφραζε τις επιστημονικές συλλήψεις και τις ενσωμάτωνε σε «ερμηνείες φαινομένων», είτε αυτά ήταν αμιγώς φυσικά και περιβαλλοντικά (βροχές, σεισμοί κ.λπ.) είτε αφορούσαν στο ανθρώπινο σώμα και τις λειτουργίες του. Η ιατρική και η φυσιολογία της εποχής, επομένως, δεν έμειναν καθόλου ανεπηρέαστες από τις φιλοσοφικές αντιλήψεις.

Ακούγεται παράδοξο, αλλά οι αρχαίοι ιατροί δεν γνώριζαν για την κυκλοφορία του αίματος, έχοντας όμως επαρκή αντίληψη της φυσιολογίας του ανθρώπινου σώματος πίστευαν ότι σε μια «δεύτερη φάση πέψης» η τροφή μεταβιβάζεται από το στομάχι στο συκώτι, και εκεί μεταβάλλεται σε αίμα με την επίδραση του «ζωικού πνεύματος». Κατόπιν το αίμα, διά μέσου της (κάτω) κοίλης φλέβας, θεωρούσαν ότι μεταφερόταν στη «δεξιά καρδία» και από εκεί στους πνεύμονες, όπου καθαριζόταν με τον εισπνεόμενο αέρα. Με την πνευμονική αρτηρία, επίσης, ένα μέρος μεταβιβαζόταν από την καρδιά στην αριστερή κοιλία ενώ το μεγαλύτερο μέρος διερχόταν από το καρδιακό διάφραγμα, όπου αναμιγνυόταν με το «πνεύμα» που είχε μεταφερθεί σ’ αυτήν από τους πνεύμονες με τις πνευμονικές φλέβες. Έπειτα από την αορτή και τις αρτηρίες μεταφερόταν σε όλους τους ιστούς του σώματος. Ας μην ξεχνάμε ότι η άμεση εποπτεία καρδιάς εν λειτουργία ήταν αδύνατη τότε.

Κι αν όλα τα παραπάνω «θυμίζουν» καρδιακή κυκλοφορία, είναι καίριο να θυμόμαστε ότι οι επιστήμονες εκείνοι, μιλώντας για όλα τούτα, δεν είχαν την αντίληψη «σφύζοντος δικτύου», αλλά απλής μηχανικής μεταφοράς του αίματος, όπως γίνεται με απλές ανθρώπινες κατασκευές μετάγγισης υγρών. Το ότι έσφυζε η καρδιά το γνώριζαν, φυσικά, απέδιδαν όμως αυτή τη λειτουργία σε ψυχικά αίτια, καθώς θεωρούσαν ότι η ψυχή επενεργούσε στο σώμα σύμφωνα με τρεις τρόπους και κατά το «έμφυτο πνεύμα», το οποίο διακρίνεται από τον Γαληνό σε ψυχικό, με έδρα στον εγκέφαλο, ζωικό, με έδρα στην καρδιά και τις αρτηρίες, και φυσικό με έδρα στο συκώτι.

Ο μεγάλος αλεξανδρινός ιατρός Ερασίστρατος, ο προσεκτικότερος «μελετητής της φύσεως», ασχολήθηκε και με ανατομικές έρευνες, κάτι που τότε ακόμη θεωρούνταν μιαρό, απαράδεκτο και απαγορεύονταν, αν και όχι με ιερατική αυστηρότητα.

Στα αποσπάσματα που σώθηκαν από τα ανατομικά του έργα καταγράφονται εκπληκτικές περιγραφές της καρδιάς ενώ απ’ ό,τι φαίνεται είναι ο πρώτος που πλησίασε αρκετά στην ανακάλυψη της κυκλοφορίας του αίματος, όπως μαρτυρεί ο Γαληνός, εφόσον διαπίστωσε ότι τα αγγεία της καρδιάς συσχετίζονται με τέτοιο τρόπο που είναι αδύνατον να μην «ανταλλάσσουν» υγρά με δυναμικό τρόπο. Και αυτό έγινε ως εξής…
Ο Ερασίστρατος θεωρούσε ότι όλα τα όργανα του ανθρώπινου σώματος είναι εφοδιασμένα με τριών ειδών αγγεία («τριπλοκία των αγγείων»): τις φλέβες, τις αρτηρίες και τα νεύρα, οι αρτηρίες, όμως, κατά την αντίληψή του, δεν περιείχαν αίμα αλλά «πνεύμα» που συνεχώς ανανεώνεται με την αναπνοή. Ήξερε, ωστόσο, ο Ερασίστρατος πως όταν κοπεί μια αρτηρία τρέχει αίμα, κι έτσι καθώς βρέθηκε υποχρεωμένος να εξηγήσει το φαινόμενο, δέχθηκε αναγκαστικά την ύπαρξη «συναναστομώσεων», υποθετικών, δηλαδή, διόδων επικοινωνίας των αρτηριών με τις φλέβες, κάτι που περιγράφει χονδροειδώς την πρώτη σχέση φλεβών και αρτηριών. Είναι φανερό ότι αν ο Ερασίστρατος δεν έμενε προσκολλημένος σε παλαιά και καθαρά θεωρητικά σχήματα, θα έφθανε σαφέστατα στην ανακάλυψη της κυκλοφορίας του αίματος.

Read more »