Ο αριθμός 3 είχε πάντοτε μια ξεχωριστή θέση στην ανθρώπινη συνείδηση σε τέτοιο βαθμό που θεωρείτο ιερός.
Για τον Αριστοτέλη είναι ο αριθμός του Παντός ο πρώτος αριθμός που έχει αρχή μέση και τέλος.
Οι Πυθαγόρειοι πίστευαν πως η έννοια της επιφάνειας πρέπει να συμβολίζετε με τον αριθμό 3 από το τρίγωνο το οποίο ονόμαζαν «πρωταρχικό σχήμα» επειδή φανερά διαμορφώνεται και εκφράζετε δια μέσο του αριθμού.
Στην αλχημεία μια από της λεγόμενες απόκρυφες τέχνες τα αιθερικά στοιχεία είναι 3: Αλάτι, Υδράργυρος και Θείο συμβολίζοντας αντίστοιχα το σώμα την ψυχή και το πνεύμα.
Μπορούμε να διακρίνουμε ομοιότητες και με το Ορφικό Τρίπτυχο: Ύπαρξη Ζωή Διάνοια.
Τα πρώτα ίχνη Αγίων Τριάδων τα βρίσκουμε στην μητριαρχική οικογένεια όπου και λατρευόταν ηΜεγάλη Μητέρα, η Γαία, θεά της γονιμότητας.
Η θεά συναντιέται σε τρεις βασικές μορφές: της Παρθένας σαν σύμβολο αγνότητας, της Μητέραςσαν σύμβολο δημιουργίας και της Γραίας ως σύμβολο της σοφίας.
Η Ελληνική θηλυκή τριάδα αποτελείτε από την Κόρη, της οποίας το όνομα είναι τόσο ιερό που δεν πρέπει να προφέρετε, την Δήμητρα και την Εκάτη.
Η τρίμορφη Εκάτη παρουσιάζετε με τρία κορμιά και τρία κεφάλια: λιονταριού, σκύλου και φοράδας.
Με την Εκάβη ταυτίζονται συχνά και αποτελούν πρόσωπα μιας ιερής αρχέτυπης τριάδας.
Φοβερή τριαδική θεότητα και οι Ερινύες ου γεννήθηκαν από το αίμα του Ουρανού μετά τον ακρωτηριασμό του από τον Κρόνο και υπήρχαν πριν την εμφάνιση του Δια και των περισσοτέρων Ολυμπίων Θεών.
Στα Καβείρια μυστήρια τιμούσαν τους Ιερούς Κάβειρους. Ο Μνασέας αποκαλύπτει τα ονόματα των Θεών : Αξιόκερσος (ταυτίζετε με τον Ήφαιστο ή τον Δια αλλά κυρίως με τον Αδη) Αξίερος(Μητέρα , Δήμητρα) Αξιόκερσα (κυρίως Περσεφόνη ή σε κάποιες παραλλαγές Αθηνά)
Τρεις και οι φοβερές Γοργόνες. Η Σθενώ (η δύναμη), η Ευρυάλη (η πλατειά θάλασσα) και η θνητή Μέδουσα (σοφή βασίλισσα) ή Γοργώ (αγρία μάτια).
Υπάρχει μία τάση να εικάζουμε πως η μετάβαση από της Θήλειες θεότητες στις Τριαδικές, όπου σημαντικό ρόλο έπαιξε ο Πατέρας, έγινε μετά από ένταση και δεν ήταν ομαλή.
Αρκετές φεμινιστικές ομάδες στηριζόμενες στην επιφανειακή ανάγνωση των μύθων, κατέληξαν στο συμπέρασμα πως η πατριαρχία επιβλήθηκε μετά από μάχες μεταξύ των δυο φύλων.
Ξεχνάμε πως αν ήταν αυτή η αλήθεια στους Ολυμπίους δεν θα υπήρχαν θήλειες θεότητες ισότιμες με τις αρσενικές και δεν θα υπήρχαν μύθοι που δικαιώνουν το θηλυκό στοιχείο.
