Μανιάτης, Γεώργιος (1999, Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών (ΕΚΠΑ)),
Κυριακή 11 Σεπτεμβρίου 2011
Διατριβή: Η μεταβολή και η ταυτότητα στη φιλοσοφία του Ηράκλειτου
Αρχαίοι Έλληνες Στο Περού
![]() |
| Όχι δεν βρισκόμαστε στις Μυκήνες, αλλά στο κυκλώπειο φρούριο του Σακσαϋουαμάν στό Περού. Άποψη της πύλης του φρουρίου. |
Αρχαιολογικά ευρήματα που παρουσιάζουν πολύ μεγάλη ομοιότητα με ευρήματα από τον Ελλαδικό χώρο, αλλά και γλωσσολογικές μελέτες που αναδεικνύουν την Ελληνική ώς τη βάση πολλών τοπικών διαλέκτων (Κετσούα, νήσοι Χαβάης κλπ).
![]() |
| Η πύλη των λεόντων |
![]() |
| Μάτσου-Πίτσου. Πύλη Κυκλώπειων τειχών. Οι ομοιότητες με τις Μυκήνες είναι εμφανέστατες |
(ΔΑΥΛΟΣ)
Σάββατο 10 Σεπτεμβρίου 2011
Εκφράσεις αρχαίων και το σημερινό τους νόημα
Πίο κάτω σας παραθέτουμε διάφορες αρχαιοελληνικές εκφράσεις που χρησιμοποιούνται στην νεοελληνική και στην σημερινή τους εκδοχή.Ένα ακόμη δείγμα για την συνέχιση του Ελληνικού έθνους.
Δόσιν κακήν, κακών κακοίς
κακήν κακώς
Παθείν τόν έρξαντα
ό,τι έκανες θα πάθεις
Κακόν πέλαγος εισορώ
πελάγωσα
Τόν πάθει μάθος
ο παθός μαθός
κακήν κακώς
Παθείν τόν έρξαντα
ό,τι έκανες θα πάθεις
Κακόν πέλαγος εισορώ
πελάγωσα
Τόν πάθει μάθος
ο παθός μαθός
Καί παρ' εχθροίς άξιος θρήνων τυχείν
να σε κλαίει και ο εχθρός σου
Τριχός ορθίας πλόκαμος ίσταται
σηκώθηκαν οι τρίχες της κεφαλής
Μά τωι θεώι
μα το θεό
Ανήρ στέγης στύλος
ο άνδρας η κολώνα του σπιτιού
Άπτεσθαι ξύλου
χτύπα ξύλο
Τρέχουν τά ώτα επί των ώμων έχοντες
φεύγουν με κατεβασμένα αυτιά
Ώστε υπτίους υπό τού γέλωτος καταπεσείν
έπεσαν ανάσκελα από τα γέλια
Εαυτούς εξεθεάτρισαν
έγιναν θέατρο
να σε κλαίει και ο εχθρός σου
Τριχός ορθίας πλόκαμος ίσταται
σηκώθηκαν οι τρίχες της κεφαλής
Μά τωι θεώι
μα το θεό
Ανήρ στέγης στύλος
ο άνδρας η κολώνα του σπιτιού
Άπτεσθαι ξύλου
χτύπα ξύλο
Τρέχουν τά ώτα επί των ώμων έχοντες
φεύγουν με κατεβασμένα αυτιά
Ώστε υπτίους υπό τού γέλωτος καταπεσείν
έπεσαν ανάσκελα από τα γέλια
Εαυτούς εξεθεάτρισαν
έγιναν θέατρο
Μή μοι σύγχει
μη με συγχίζης
Λύεται γούνατα
κόπηκαν τα γόνατα
Τόν δε λίπε ψυχή
λιποψύχησε
Τότε μοι χάνοι ευρεία χθών
ν'ανοίξει η γη και να με καταπιεί
Αποσκότισόν με
μη με σκοτίζεις
Αβίωτον ζώμεν βίον
ο βίος αβίωτος
μη με συγχίζης
Λύεται γούνατα
κόπηκαν τα γόνατα
Τόν δε λίπε ψυχή
λιποψύχησε
Τότε μοι χάνοι ευρεία χθών
ν'ανοίξει η γη και να με καταπιεί
Αποσκότισόν με
μη με σκοτίζεις
Αβίωτον ζώμεν βίον
ο βίος αβίωτος
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)




